حاصل آرد « 1 » ، و دقيقهء انزلوا الناس منازلهم بوفور شهامت خويش مرعى دارد . سادات را كه ثمرهء شجرهء رسالت و درّ درياى نبوتند موقرّ و مكرّم و مقتدى و معظم دارد ، و شرط استماع قل لا اسألكم عليه اجرا الا المودة فى القربى بجاى آرد « 2 » ، و ترتيب مصالح « 3 » ايشانرا در مواقف حق و مدارج قدس ذخيرهء بزرگ و وسيلتى تمام داند ، و روز محشر - كه از معشر جن و انس فرياد هل لنا من شفعاء فيشفعوا لنا برآيد - در « 4 » حضرت نبوّى و ديعتى معدّ و ذريعتى بشفاعت مؤكد شناسد ، و ايشانرا بحسن اشفاق و استدرار ادرار و ارزاق و اعداد و اسباب « 5 » معاش و وجوه انتعاش « 6 » از مطاعم « 7 » نامرضى و مطامعى بابتذال « 8 » مفضى « 9 » كه لايق منصب ايشان نباشد مستغنى گرداند . و ايمه و علما را - كه ورثهء انبيا و حفظهء بيضهء دين خدايند و رطب جنى « 10 » ايمان بىريب « 11 » سنى « 12 » ايشان هنى « 13 » نگردد - به چشم اعزاز و احترام ملحوظ دارد و از صوب انعام و فيض اكرام بحظ اوفر محظوظ ، و در حوادث دينى واقعات « 14 » شرعى از مقتضى قول و حكم فتوى ايشان عدول و تجاوز جايز نشمرد ، و در معظمات مهمات دولت استحصار « 15 » همت و تاليف دل ( و تطيب باك « 16 » ) ايشان را طرفى از مصالح ملك با ايشان براندازد ، و بگفت و اشارت ايشان تبرّك و تيمن جويد . و قضاة و حكام را كه در امضاء احكام و فصل خصومات امراء شرع و امناء خدايند به تحصيل « 17 » حق ضعيفان دست قوى دارد ، و البته بنقصان رونق مجلس قضا دست « 18 » ندهد ، و اگر كسى بتمرد تفرد نمايد در مالش او كه دينا و دنيا متضمن صلاحى « 19 » بزرگ باشد تساهل نبرزد « 20 » ، تا حقوق مستضعفان مستهلك نشود ،

--> ( 1 ) كند . ( 2 ) آورد . ( 3 ) ضا ، و تربيت . ( 4 ) و در . ( 5 ) اسباب . ( 6 ) ش ، تازگى يافتن . ( 7 ) مطاعمى . ( 8 ) بابتذالى . ( 9 ) ش ، كشاننده و منتهى شونده . ( 10 ) ش ، تازه چيده . ( 11 ) بىرتب . ( 12 ) ش ، بلند و رفيع . ( 13 ) ش ، گوارا . ( 14 ) و واقعات . ( 15 ) استحضار . ( 16 ) و تطييب بال . ( 17 ) تحصيل . ( 18 ) رضا . ( 19 ) صلاح . ( 20 ) نورزد .